Ve kuğu, göle bir ceset bıraktı.
Kartal ve Lavin, Kardelen’in katilinin adını nihayet öğrendiklerinde o isim geleceğe zehir gibi yayıldı. Gerçek, onları özgür bırakmadı; aksine daha dar bir kafese kilitledi.
Artık ne kaçacak yer vardı ne de kaybedecek başka bir şey. Lavin’in elleri titremese de içinde bir şey geri dönülmez biçimde değişmişti. Kartal ise kardeşinin intikamını almak isterken kendi ruhunu masaya koymuştu; kazanırsa Lavin’i, kaybederse kendini sonsuza dek yitirecekti ...